तेच तेच

तेच उत्तर तेच प्रश्न 

का? कोण? कुठले? काय?

त्याच त्याच गोष्टीचा 

कंटाळा नाही आला काय

त्याच त्याच गोष्टींमधले 
तेच तेच राजा राणी
तोच राक्षस तोच पोपट 
तोच पिंजरा तीच कहाणी 
तोच ब्रम्ह तीच देव
तोच साधू तोच शाप 
तीच गुहा अक्राळ विक्राळ
तेच भूत प्रेत पाप 
चांदोबाच्या गोष्टींमध्ये 
नवीन कोणी येणार काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा 
कंटाळा नाही आला काय

तेच जंगल नदी नाले 
डोंगर बिंगर हिरव्या वाटा 
तीच वाळू मधली नावं 
पुसणाऱ्याही त्याच लाटा 
माडाची बनं, कोवळी उन्हं 
तेच सूर संध्याकाळी 
तीच पश्चिम, तोच सूर्य 
तीच हुरहूर कातरवेळी 
शब्दांचा हा ढीग थोडा 
आवरून बिवरून ठेवता काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा 
कंटाळा नाही आला काय

तेच देऊळ तोच देव 
स्तब्ध शांत गाभाऱ्यातील 
तीच पणती, तेल, वाती,
तेच कर्म प्रारब्धातील 
तेच खांब कळस कासव 
तीच घंटा तोच नाद 
तीच तीच रोज प्रार्थना 
तेच तीर्थ तोच प्रसाद
देव थोडा बदलुन स्वतः 
देव होऊन बघता काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा
कंटाळा नाही आला काय

हिरवा पाऊस निळा पाऊस 
आठवणींचा रडका पाऊस 
हृदयामध्ये टपटपणारा 
प्रेमाने भिजलेला पाऊस 
त्याच त्याच खिडकीमध्ये,
पानांमध्ये दिसत असतो 
तोच श्रावण तोच आषाढ 
चिंब करून सोडत असतो 
आता जरा दमला आहे 
उद्या पुन्हा याल काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा 
कंटाळा नाही आला काय

तेच अंगण तोच परस 
तीच दारे खिडक्या वासे 
तीच फुले प्राजक्ताची 
तेच दव आनंदाचे 
तेच कोनाडे अन भिंती 
त्याच ओव्या जात्यावरच्या 
तेच तुळशी वृंदावन अन 
त्याच चिमण्या माडीवरच्या 
घर आता जरा नवे 
मोठे घेऊन बघता काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा 
कंटाळा नाही आला काय

तीच बायको तेच सासर 
तोच हट्ट रुसवा फुगवा 
तेच भांडण तीच समजुत 
तोच शब्द हळवा हळवा 
बंद पंखा वाढव पंखा 
माझी थंडी तुझा उकाडा 
माझे बाण तुझी तलवार 
नात्यांचा उद्धार, चुराडा 
शेजारी अन ऑफिस मध्ये 
इकडे तिकडे बघता काय 
त्याच त्याच गोष्टीचा 
कंटाळा नाही आला काय

आदित्य